Heim í heiðardalinn

Allt í fína frá Kína segir einhvers staðar - og á líka vel við hér því við höfum haft það alveg frábært í Shanghai. Hittum mömmu og pabba með tilheyrandi fagnaðarlátum og áttum svo góða viku saman áður en haldið var heim á leið. Við vinkonurnar áttum okkur það mottó á okkar sokkabandsárum að skoða kirkjur að utan og bari að innan - nú var þessu snúið yfir í að skoða hof að utan og búðir að inna ;o) Nei, nei, kannski ekki alveg. Kíktum nú reyndar á gamlar borgir, þjóðlistasafnið og silkiverksmiðju. Sáum borgina úr hæðsa turni hennar og sigldum á Gulu ánni sem rennur þar í gegn. Færðum okkur eftir nokkra daga á nýtt og flott le Meridien hótel fyrir utan miðbæinn og tókum því rólega svona allra síðustu dagana - enda veitir ekki af áður en haldið er í íslenska brjálæðið!

En við erum sem sagt komin Heim með stóru Há-i og hlökkum til að hitta ykkur öll oft og reglulega. Ég hóf að skrifa þetta blogg þegar við fluttum til Ástralíu og tel því vel við hæfi að þetta verði síðasta færslan nú þegar dvölinni er lokið - enda planið að segja ykkur bara allt um mitt æsispennandi líf í eigin persónu.

Það er því lítið annað að gera í stöðunni en að þakka þeim sem hlýddu - ótrúlegt að það sé enn til fólk sem kíkir hér inn og les eftir næstum 4 ár - gott að eiga góða að! Við erum ótrúlega sátt við þann tíma sem við áttum í Melbourne, hann var bæði skemmtilegur og lærdómsríkur. Nú hlökkum við bara til að takast á við ný verkefni á Klakanum og komum til með að njóta samvista við fjölskyldu og vini enn betur en áður - því enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur, ekki satt?

Yfir og út
Knús
Unnur

2000 km síðar

Halló halló

Erum nú stödd í Mooloolaba á austurströnd Ástralíu eftir einungis 2000 km keyrslu. Þetta gekk bara alveg ótrúlega vel, ég á nottlega svo ofsalega góðar dætur sem láta flest yfir sig ganga, greyin!

Lögðum af stað á miðvikudagskvöldi og ókum sem leið lá 600 km í norðaustur rúmlega hálfa leið til Sidney. Við vorum á ferðinni frá kvöldmat og nokkuð fram á nótt sem er svo sem ekki merkilegt - nema vegna þess að einu ferðalangarnir fyrir utan okkur voru trukkabílstjórar á sínum 16 hjóla trukkum með aftanívagni! Við vorum eins og krækiber í helvíti í nær stanslausri röð flutningabíla sem nær svo til óslitið á milli Melbourne og Sidney á kvöldin og næturnar. Afskaplega spes akstur og ekki laust við að manni létti þegar komið var á áfangastað. Gistum í litlum bæ sem ber hið skemmtilega nafn Gundagai. Þetta var greinlega smábær smábæjanna því þegar við sögðumst vera á ferðinni eftir miðnætti var svarið bara "ekkert mál, þið labbið bara upp í gegnum veitingastaðinn, hann verður opinn. Þið eigið herbergi 15, lyklarnir eru á borðinu"!! ... og þetta stóðst allt. 

Á fimmtudeginum keyrðum við svo til Sidney þar sem við gistum á 67. hæð í miðbænum. Talandi um "room with a view"!! Svalirnar höfðu verið yfirbyggðar svo stór veggur í stofunni var úr gleri frá lofti og niður í gólf með þvílíku útsýni að ég hef aldrei séð annað eins! Höfðum ekki í okkur að fara út að borða um kvöldið vitandi það að enginn veitingastaður gæti boðið betra útsýni svo maturinn var heimsendur og svo sátum við bara og nutum vel. 

Maron var svo að vinna á föstudeginum svo við mæðgur tókum okkur göngutúr niður í Rocks eftir að hafa tekið smá sundsprett í hótellauginni um morguninn. Fórum svo með Maroni upp á skrifstofu áður en við héldum úr bænum. Ókum upp ti Port Macquarie og hvíldum okkur um nóttina. Eftir góðan morgunverð (Thelma Kristín var svo hrifin af hlaðborðinu að ég var komin með móral yfir að borga barnagjald fyrir hana!) og smá lærdómsátak hjá minni á meðan pabbin fór með skvísurnar í göngutúr (eitthvað nefndi hann líka skoðunarferð um þriggja mastra skútu í höfninni) var haldið af stað norður eftir ströndinni í átt til Brisbane. Fengum okkur fisk í Coffs Harbour og kvöldmat í Byron Bay (báðir þekktir sumarleyfisbæir hér í Ástralíu) og enduðum svo á hinni frægu Gold Coast. Höfðum jafnvel hugsað okkur að eyða sunnudeginum þar (kannski taka einn skemmtigarð í viðbót) en eftir laugardagskvöld á staðnum mundum við eftir því að hann er ekkert nema ofvaxinn unglingaskemmtistaður og gátum ekki beðið eftir því að færa okkur yfir á litlu og fjölskylduvænu Sunshine Coast. Svo við drifum okkur síðasta spölinn og vorum komin til Mooloolaba um 2 leytið á sunnudeginum....

...og hér höfum við svo hreyðrað um okkur, heimilislausa fjölskyldan, og við mæðgur njótum lífsins á meðan bóndinn vinnur fyrir brauðinu. Reyndar er mín líka að reyna að vinna upp námsefnið sem lítill tími gafst fyrir í flutningum og ferðalögum. Hér er nú reyndar kominn vetur og hitinn "ekki nema" rúmar 20 gráður á daginn. Kannski ekki nægur hiti til að liggja á ströndinni í baðfötum - en fínn til að dunda þar með skóflu og fötu - sem snúllurnar mínar kunna líka vel að meta. 

Ég gekk svo vel frá myndavélinni okkar á hótelinu í Melbourne að hún fannst ekki aftur fyrr en í gærkveldi! Svo eitthvað er nú lítið til af myndum af þessu ævintýri okkar - en kannski ekki mikið að sjá nema tvær sætar sofandi stelpur í aftursætinu á bílnum okkar ;o)

Upphafið að endinum!

Jæja, þá er fjölskyldan opinberlega orðin heimilislaus!! Gámurinn kom í morgun og húsið orðið galtómt. Við erum flutt á hótel og munum leggja af stað á morgun upp til Brisbane með smá stoppi í Sidney.

Þetta er búinn að vera skrítinn dagur - erfitt að kveðja vinina en Thelma Kristín stóð sig eins og hetja. Henni finnst þetta nefnilega allt saman svolítið erfitt, hún er ekkert að flýta sér frá Ástralíu, vill helst bara fara þegar hún er orðin 10 ára!

Héldum kveðjupartý á föstudag - höfðum það fámennt - en mjög góðmennt. Mikið fjör á vinahópnum og sá nokkuð á áfengisbirgðunum - en þó ekki nóg. Hefðum líklega þurft að halda 5 önnur svona partý til að árangurinn yrði mælanlegur (planið var að klára sterka áfengið úr búrskápnum fyrir brottför - það er skemmst frá því að segja að það tókst ekki!)

Litli skæruliðinn minn tekur þessu öllu með ró. Ákvað reyndar að byrja að labba um helgina - sem er auðvitað frábært en hún hefði alveg mátt velja betri tíma. Nú er alls ekki tekið í mál að sitja bara í kerrunni og fylgjast með því sem fyrir augu ber, nei takk! Út á gólf vill daman og mamman eða pabbinn verða að hlaupa á eftir því maður er nú heldur valtur á fótunum enn þá!

Jæja, langur dagur framundan á morgun svo það er best að halla sér. Vildi bara senda smá update fyrst við erum dottin úr net og símasambandi í bili. Erum farin að hlakka til að komast upp á Klaka en þangað til bíður okkar vonandi spennandi ævintýri svona fyrst við ákváðum að taka löngu leiðina heim. Ég kemst vonandi í netsamband reglulega til að monta mig á leiðinni! Ætla að halla mér núna ..... í síðasta sinn í Melbourne

Fyrsti afmælisdagurinn - í myndum

Læt hérna fljóta nokkrar myndir af afmælisdeginum. Daman skildi nú lítið hvað allt þetta nýja dót var að gera á mottunni hennar - og var mishrifin af, eins og sést. Eldhúsið sló hins vegar rækilega í gegn og hafa þær systur leikið sér stanslaust í því alla helgina og eldað handa okkur margar dýrindis máltíðir.

Hmm.. mottan leit nú ekki svona út í gær!

Best að kíkja á kortið og sjá hvað þetta er að gera hér!

Það er nú kannski alveg hægt að hafa gaman af þessu.

Eldamennskan hafin

Sætustu systurnar í dýragarðinu - litlir Sæmundar á selnum (eða særottum eins og pabbi þeirra kýs að kalla þá!)

Fyrsti afmælisdagurinn

Litla ofursnúllan mín er eins árs í dag. Fórum í dýragarðinn í tilefni dagsins - gerðum það reyndar í gær því spáð var rigningu í dag (og í þessum töluðu orðum byrjar hún!) - áttum yndislegan dag saman þar sem litla rófan mín starði agndofa á dýrin - allt frá fiðrildum upp í gíraffa og fíla - benti og sagði samviskusamlega..."voff"!!

Höfum svo tekið því rólega í dag - stelpurnar hafa fengið ró og næði til að leika með allt nýja dótið (Thelma Kristín hefur aldrei verið jafn dugleg að leika við litlu systur!) Ég lofaði nefnilega sjálfri mér að tapa mér í dótabúðunum í ár - með það sem afsökun að best væri að nota tækifærið á meðan maður kæmist í ódýr leikföng - svo litla dekurrófan okkar fékk kannski ekki marga pakka - en þeir voru hver öðrum stærri.

Mig langar - svona meira fyrir mig en ykkur - að setja niður helstu áfangana sem snúllan hefur náð, svona til að eiga það skjalfest seinna meir hvar hún stendur á fyrsta afmælisdeginum. Hef nefnilega rekið mig á það hvað varðar eldri dömuna að ég hef algert gullfiskaminni í svona málum. Þið ráðið bara hvort þið lesið áfram eða ekki....

Elísa Björk....

• er 75,6 cm. og 10,5 kg.
• er með 4 tennur - þær eru svo löngu komnar að ég er farin að gefa upp vonina um fleiri!
• gengur með og er farin að sleppa sér öðru hverju - en fer ofurvarlega og tekur ekki skref nema halda með báðum höndum
• segir "hæ" í tíma og ótíma, í hvert sinn sem hún kíkir fyrir horn (bara til vonar og vara - ef einhver skyldi vera þar). Þegar hún vaknar á morgnana stendur hún upp í rúminu og gólar "hæ" - besta vekjaraklukka í heimi
• er farin að segja nokkur orð (fyrir utan "hæ") Orðaforðinn samanstendur af: "Mamma", "baba", "Mema" (Thelma - þarf kunnáttumann til að vita hvort hún er að meina mig eða TK), "datt", "dudda", "nei" (með tilheyrandi höfuðhristing), "voff" (ÖLL dýr segja "voff"), "namm" (allur matur og drykkur), "takk" og "dót"
• er enn að fá mömmumjólk á nóttunni - en við ætlum alveg að fara að taka á því!
• er sjálfstæður sælkeri - vill helst ekki mat nema borða hann sjálf
• er félagsvera - alger partýpúki sem vill vera miðdepill alheimsins. Allir mega halda á henni - en mamman fer svo sem aldrei neitt, svo það er engin ástæða til að örvænta
• er alger pabbastelpa
• elskar að byggja úr kubbum, gerir turn úr öllu sem fyrir finnst, matnum sínum ef annað byggingarefni þrýtur. Hún er líka orðin ótrúlega dugleg í öllum ímyndunarleik, hellir "mjólk" í glös af miklum móð og lætur "kallana" keyra bíla um öll gólf - já eða lúlla í rúminu sínu.

Er örugglega að gleyma milljón hlutum sem mig langaði að minnast á - en ég kem bara aftur og endurbæti póstinn þegar ég man þá.

Ætlaði að setja inn myndir með þessu en klukkan er orðin allt of margt - ég geri það fljótlega. Próf í næstu viku svo það er best að ég lofi ekki allt of miklu.

Mér datt í hug að þegar við vorum að taka þá ákvörðun að eignast barn í Ástralíu var ég alltaf harðákveðin í því að við yrðum flutt til Íslands í síðasta lagi fyrir fyrsta afmælisdaginn.... ég verð víst að éta hattinn minn í dag!

Brúðkaupsferðin!!

Ég hefði nú ekkert átt að vera að monta mig af sól og sumaryl hérna megin..... finnst eins og það hafi verið í gær sem við sátum hjá nágrannanum í sundlaugapartýi eftir skóla - 40 gráður úti og mömmurnar farnar að sötra G&T fyrir kvöldmatinn. Það var kannski ekki í gær en það eru nú ekki nema 2 vikur síðan. Síðan þá hefur haustið ákveðið að láta sjá sig og nú hefur rignt í 3 daga í röð og ég er við það að þurfa að kynda húsið sem BTW mýglekur svo að við þurfum stígvél í stofunni eftir rigningarnæturnar (en hey, maður getur nú ekki ætlast til þess að hús leki ekki í rigningu - eins og fasteignasalinn sagði við mig hér forðum daga!!!) - Svo skjótt skipast veður í lofti! Það væri nú ágætt ef það myndi vora jafnhratt þarna uppi á Fróni.

Átti víst eftir að gefa formlegt "update" á ferðinni okkar góðu til Sidney. Stór partur af þessu öllu var nú bara að komast út úr húsi barnalaus (með fullri virðingu fyrir dætrum mínum yndislegu). Fór að hugsa um það í vélinni að þetta var í fyrsta sinn síðan í júní 2003 sem ég væri barnlaus í flugvél (og hef ég nú farið í þær nokkrar síðan skal ég segja ykkur!) og að sama skapi í fyrsta sinn sem við Maron förum eitthvað bara tvö síðan í þeirri sömu ferð (sem var einmitt framlengin á vinnuferð hjá mér, en rómó!) Það liggur sem sagt ljós fyrir að við eigum margar langar rómantískar helgar inni eftir að við flytjum heim. Ömmur og afar - þið hafið hér með verið vöruð við!

Ekki var nú ferðin löng í þetta sinn samt. Barnapían mætti um hálf tíu á sunnudagsmorgni og við vorum komin aftur í hús klukkan 9 morguninn eftir. Ég hefði nú ekkert þurft að hafa hnút í maganum yfir þessu. Litla snúlla hagaði sér auðvitað eins og eftir pöntum - gerði allt eins og sagði í leiðbeiningunum og var ekkert að kippa sér upp við það að ný mamma hefði hafið störf. Við hjónin skemmtum okkur konunglega í brúðkaupinu. Gaman að sjá hvernig Ástralinn gerir þetta, með brúðarmeyjum og sveinum og öllu tilheyrandi. Ég hafði aldrei gert mér grein fyrir hversu stórt hlutverk þeirra er - það sat sko öll hersingin á háborðinu, 12 manns takk fyrir! Það er eins gott að brúðurinn var gullfalleg - kannski ekki dagurinn sem maður vill hafa sætu vinkonurnar uppádressaðar og fínar við hlið sér til að stela senunni! Verð að viðurkenna að ég kann betur við íslensku hefðina þar sem hlutverk vinanna er kannski frekar að "upphefja" brúðjónin með ræðuhöldum og öðru skemmtilegu heldur en sitja bara hjá þeim og vera sæt.

En hvað um það .... brúðkaupið var skemmtilegt, maturinn góður og félagsskapurinn af bestu gerð. Eftir athöfnina var boðið í fordrykk í rugby klúbb brúðgumans og svo var dýrindis veisla á eftir. Við vorum nú samt farin upp á hótel í fyrra falli því okkar beið flug klukkan 6 næsta morgun til að barnapían kæmist til vinnu.

En, all in all, mjög góð ferð og skemmtileg tilbreytni, þó stutt væri. Það þarf nú ekki mikið til að gleðja mann hérna megin. Það var svo auðvitað bara gott að sjá skvísurnar aftur - maður þarf ekki langt frí frá þeim, þessum elskum. Elísa er svo fyndin núna þegar hún hittir vinkonu mína sem passaði. Hún ljómar alveg í svona 2 sekúndur - en svo er eins og hún hugsi málið skrefinu lengra ..... og fer að hágráta! Endalaust krúttlegt - en vinkonunni finnst það samt ekki alveg jafn sætt!

Jæja, hætt í bili. Var í prófi í gær svo vikan hefur farið í lærdóm. Thelma Kristín er líka í tveggja vikna skólafríi svo það er extra mikið fjör á heimilinu. Seinni frívikan framundan - munum njóta hennar betur en hinnar fyrri nú þegar prófið er búið. Næst síðasti kúrsinn að hefjast eftir helgi.....þetta styttist....

Gleðilega páska!

Gleðilega páska! Höfum átt hér yndislegan páskadag.... meira um hann seinna. Ég lumaði hér á gömlu bloggi sem ég hafði ekki póstað því ég átti eftir að tæma myndavélina. Gerði það loksins í dag svo ég ætla að láta þetta fljóta núna og skrifa fljótlega um páskahelgina okkar. Það er svo mikið að gera þessa dagana að mér líður eins og ég sé komin á eftir í framhaldssöguskrifum!

.........

Var ég ekki að lofa einhverri ferðasögu?? Það er bara svo mikið að gera í þeim efnum að ég veit ekki hvar ég á að byrja.

Byrjum því bara á byrjuninni......

Þarsíðasta helgi var verslunamannahelgi hérna megin, frí á mánudegi og veðurspáin með allra glæsilegasta móti. Maron hélt reyndar að hann þyrfti að fara til Queensland frá og með sunnudeginum svo við höfðum ekki þorað að plana neitt. Það kom svo í ljós á föstudeginum að hann færi ekki strax svo við okkur blasti löng og galtóm helgi. Við vorum ákveðin í að skella okkur í svo sem eina dagsferð en áttum erfitt með að ákveða hvert skyldi haldið. Laugardagurinn rann upp bjartur og fagur og familían stefndi á góðan bíltúr. Bóndinn lenti að sjálfsögðu í smá vinnu og sífellt leið á morguninn..... þá tók kellan málin í sínar hendur og notaði internetið góða til að athuga hvort ekki væri hægt að fá sæmilegan "last-minute" díl á gistingu á skemmtilegum stað og viti menn, rottur og mýs.... mín fann þessa fínu íbúð mitt á milli tveggja staða sem mig hefur alltaf langað að skoða: Gippsland Lakes og Wilson's Promontory.

Við tókum því slaginn, hentum ofan í ferðatöskur og rukum út. Vorum komin í bæinn Sale (pælið í að búa bara í Útsölu!! - hélduð þið að Gísli á Uppsölum hefði verið eitthvað merkilegur??) rétt fyrir kvöldmat, í þessa fínu íbúð. Röltum niður í bæ og fengum okkur kvöldmat áður en haldið var í bólið.

Á sunnudeginum keyrðum við niður að 90-mile-beach - sem Ástralir vilja meina að sé lengstra strönd í heimi en Google heldur því fram að til séu tvær lengri. Rétt innan við ströndina eru stöðuvötn - sem reyndar hafa verið opnuð og tengd út í sjó svo hægt sé að sigla þar inn. Þetta samspil myndar auðvitað meiriháttar strandlíf - sjór á eina höndina og stöðuvötn á hina. Verð samt að viðurkenna að ég varð fyrir pínkulitlum vonbrigðum með svæðið - þessi bölvuðu tré eru auðvitað alltaf að skyggja á útsýnið svo maður naut þessa kannski ekki eins og maður hafði vonað - svo voru bæirnir sem við heimsóttum sannkallaðir "white trash" bæir með illa förnum gömlum húsum og litlum sjarma..... en gaman að koma þarna samt sem áður.

Mæðgur á 90 Mile Beach


Litli listamaðurinn minn á ferðinni.

Mjúkur sandur á mjúkum táslum


Á leið í hádegismat á Loch Spot

Elísa fær sér einn feitan eftir matinn!!


Alltaf verið að reyna að ná sætri systramynd


Lögðum svo tímanlega af stað í Melbæinn á mánudeginum enda ætluðum við löngu leiðina heim með viðkomu í Wilson's Promontory þjóðgarinum (eða "The Prom" eins og Ástralir kjósa að kalla hann). Hef heyrt endalaust lof um þennan þjóðgarð og stelpurnar í mömmuhópnum mínum keppast við að fara þarna og tjalda. Það kom því ekki á óvart að þarna stigum við inn í paradís á jörð. Um er að ræða syðsta hluta meginlands Ástralíu, tanga sem umlukinn er sjó á þrjá vegu (og þar með ströndum), skógi vaxnar hæðir með miklu dýralífi og lítili á sem rennur þarna til sjávar. Þessa nutum við alls í 30 stiga hita og glampandi sól. Höfðum reyndar bara tíma til að ganga aðeins niðri á stönd í þeim mýksta sandi sem ég hef séð - (þetta var næstum eins og leir) og svamla aðeins í ánni auk þess sem við náðum einum stuttum göngutúr. Thelma Kristín var að leita að emúa en við fundum því miður aðeins nokkrar smákengúrur.

Ströndin og áin sem þar rann til sjávar voru engu lík. Thelma Kristín hljóp upp með ánni og elti fiskana sem þar svömluðu - hún náði meira að segja einum þeirra með berum höndum - frekar stolt dama! Litla skottið skreið um lækinn, buslaði og gruflaði í sandinum. Náðum nokkrum myndum en því miður ákvað myndavélin á þessum tímapunkti að verða batteríslaus!!

Thelma Kristín komin út í

Mér líst nú bara ágætlega á þessa strönd...

Best að skella sér í smá leiðangur....

Þetta er nú frekar notarlegt bað bara!

Hvað er þetta á höndunum á mér??


Héldum svo heim um eftirmiðdaginn eftir vel heppnaða helgi, allir þreyttir og grútskítugir, en alsælir með ferðina.

...............

Svona var nú ferðasagan sú. Ég enn eftir að dokumentera brúðkaupsferðina og páskahelgina - best að fara að bretta upp ermar ;o)